Eddie gaat maar weer eens op nieuw beginnen met bloggen. JoeHoe!

Was het weer eens zat, vind het wel leuk maar het gaat er meer om wat er achter de schermen van Eddii.nl gebeurt. Door mijn autisme kan ik weinig hebben. Door de dingen die staan te gebeuren, zoals afspraken, slaap ik heel slecht, zelfs hulpmiddelen om te slapen helpen dan niet, de spanning gaat er dan door heen zeg maar. Dat is 1, ten tweede, als het allemaal gebeurt is, krijg je het uitrusten, waarbij ik alles een plekje moet geven. 

Ik ben vreemd voor de wereld en de wereld is vreemd voor mij, en het word er niet minder op. Ik mis een soort, huh, acceptatie, dingen geen plekje kunnen geven, en wat ik dan een plekje moet geven maar niet lukt sleep ik mijn hele leven mee, ook zo gebeurtenissen die indruk hebben gemaakt op mij. 

Erg vermoeiend dus allemaal en soms ben ik het echt zat en dan wil ik niets meer, ook niet bloggen, pc spelletjes spelen, fotograferen (hobbies) echt helemaal niets. Ben dan nog net niet depressief, al wil ik dan mijn bed niet uit en wil ik ook niets doen. Na een tijdje komt het wel weer, maar ja als het elke keer zo is, schiet mij maar lek dan. En bij het ouder worden word het alleen maar erger, jammer, maar wel waar.

We gaan er van uit dat sommige weken uitzonderlijk zijn en dat de afgelopen week een uitzondering was. Groetjes, Eddie